Ημέρα 0.

 

Γεια χαρά.

Δεν θα μπορούσες να μη μοιάζεις στην θάλασσα. Γέννημα της εσύ ,όπως όλοι μας.

Και μη φοβάσαι ,είναι λογικό να ξεχνάς. Ιδιότητα του μυαλού να έχει ακατάστατο νοικοκυριό. Άσε που δεν φταις πάντα εσύ που το σχήμα δε ταίριαξε. Δεν είναι όλα γραφτό να χωρέσουν.

Κι όσο για την ελπίδα ,δεν είναι ούτε δύναμη ούτε αδυναμία. Είναι αυτό που είναι. Ένα φως για να βλέπεις τον δρόμο. Κάνεις δεν αγαπά στα αλήθεια το έρεβος. Κι όποιος το δηλώνει, απλά έχει ξεχάσει την ζεστασιά της φλόγας. Για τα όνειρα δεν έχω να σου πω κάτι. Απλά σου εύχομαι αυτά που σκαρώνουν εκείνοι οι κατεργάρηδες όταν έχεις τα μάτια σου κλειστά ,να τα περιγράφει το φως του ήλιου όταν τα ανοίγεις. 

Και όχι ,η πεθυμιά ούτε είναι ούτε θα ‘πρεπε να ναι απλή κι όποιος απλή την ζητάει , εφήμερη θα του ‘ρθει. Και δεν χρειάζεται στα αλήθεια να εμπιστευτείς κανέναν. Αρκεί να τον νιώσεις και να τον κατανοήσεις. Τότε θα δεις ότι η εμπιστοσύνη θα έρθει μόνη τής και θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που περίμενες. Οπότε μην βιάζεσαι να κρίνεις ,αλλά μην περιμένεις και για πάντα . 

Αλλάζεις, ναι. Όλα αλλάζουν. Αυτό δε σημαίνει ότι γίνονται κάτι άλλο. Η πρωινή αχλή γίνεται νερό και το νερό πάγος. Πάντα όμως η ουσία του είναι ίδια. 

Έτσι είναι. Η μαγεία έρχεται ξαφνικά κι απρόσκλητη σα πρωτοβρόχι. Και με τον ίδιο τρόπο, έτσι στα βιαστικά χάνεται. Για το αν παραμείνεις υπό την επήρεια της ,μουσκεμένος από αυτή, σημασία έχει μονάχα το πως την υποδέχθηκες. 

Και να θυμάσαι ,ο πιο τοξικός άνθρωπος για κάποιον είναι ο ίδιος του εαυτός κι αν αποτάξεις αυτή την τοξικότητα από πάνω σου ,κανενός φιδιού το φαρμάκι δε θα σε αγγίζει ,και ότι συγχώρεση δεν είναι η απροθυμία να εκδικηθείς αλλά το να αποδεχθείς και να κατανοήσεις. Όσο για την υπομονή ,θα σου πω ότι δεν είναι η συνολική χρονική διάρκεια που δείχνεις ανοχή σε ένα γεγονός αλλά το πως συμπεριφέρεσαι στο ενδιάμεσο.

 Μάθαινες πάντα με τον δύσκολο τρόπο. Τα μαθήματα χαράζονταν στο δέρμα σου. Έτσι κάθε μάθημα γινόταν κομμάτι σου. Και πληγή σου. Είσαι δύσκολος άνθρωπος. Αλλά και ποιος δεν είναι; Όλοι μας είμαστε δύσκολοι και εύκολοι σύναμμά ,ανάλογα τους φόβους, τις εμπειρίες και τα ερεθίσματα μας. Και δαίμονας και άγιος. Όπως όλοι μας.

Είμαι περήφανος για σένα.

Έμαθες να αγαπάς για αυτό που είναι και όχι για αυτό που σου δίνει. Να νοιάζεσαι για κάποιον πιο πολύ από τον εαυτό σου. Σου 'γινε συνήθεια ,το βραδύ πριν κοιμηθείς να ξαναδιαβάζεις την μέρα σου χρεώνοντας σου τα σωστά και τα λάθη. 

Χαίρομαι που έμαθες ότι ένα και ένα πρέπει να κάνει ένα και που δεν συμβιβάζεσαι με τίποτα λιγότερο. Πρόσεχε όμως. Πρόσεχε. Είναι ένας δρόμος που συχνά οδηγεί στην μοναξιά ,και η μοναξιά πρέπει να είναι επιλογή και όχι κατάληξη. Δεν είναι δύσκολο το λευκό να γίνει μαύρο και το μαύρο διάφανο.

Αν το φως είναι αυτό που κυνηγάς τότε το μόνο πράγμα που θα δεις αν κοιτάξεις πίσω σου είναι σκιές. Για αυτό να κοιτάς μόνο μπροστά. Το χθες ανήκει στη μνήμη και το αύριο στην φαντασία. Το τώρα είναι το μόνο πραγματικά δικό σου. Κρίμα να το σπαταλάς με φαιδρούς ανθρώπους και καταστάσεις. Μην μένεις πουθενά που νιώθεις περιττός και μην φοβάσαι να κόψεις το δίχτυ ασφαλείας που σου παρέχει το γνώριμο και η συνήθεια. Η ζωή είναι μικρή. Δεν χρειάζεσαι σωσίβια λέμβο αλλά στιγμές και εμπειρίες. Και μην ξεχνάς κι ότι μια ευκαιρία δίνει ο δειλός, δυο ο σοφός  αλλά τρεις δίνει ο ανόητος. 

Κάποια στιγμή θα καταλάβεις ότι το νόημα δεν είναι να μπορείς να κοιτάξεις τον καθρέφτη σου, αλλά το να μην τον χρειάζεσαι κι όταν αυτό γίνει, τότε θα βρεις ό,τι ζητάς.

 Ξέρω πως σου είπα πολλά και μπερδεμένα αλλά τα γραφτά μου ποτέ δε φτάσανε σε εσένα κι έτσι έφτασα να σου φέρω το τελευταίο και μεγαλύτερο ο ίδιος. Μαζί με το γράμμα μου μέσα στο κουτί , αφήνω και όλα όσα μου έστειλες . Γιατί πιστεύω ότι θα γυρίσεις. Κι όταν το κάνεις μέσα του θα βρεις εμένα ,τις σκιές σου και το τώρα. 

Ελπίζω, οπού κι αν είσαι ,να άφησες πίσω σου αυτά που ήθελες να ξεφύγεις γιατί όσα μέρη κι αν αλλάξεις αν κουβαλάς μαζί σου κρίματα ,ενοχές και παρελθόν όλα τα τοπία θα μοιάζουν σ' αυτό που εγκατέλειψες .

Να είσαι γερός σα δέντρο. Χρόνια καλά και ειρήνη.

Λυπάμαι που έπρεπε να σε χάσω για να σε βρεις.

J.