Ημέρα 4η.

Αγαπητέ κύριε J

Σήμερα ξύπνησα από όνειρο. Είναι σα να ήθελε το ίδιο μου το υποσυνείδητο να με προστατέψει από τις θαμμένες επιθυμίες μου. Να μη με αφήσει να δω πως θα ήταν εάν όλα τα αν και τα ίσως είχαν πάρει σάρκα και οστά. Δίχως στραβές επιλογές και κακούς χειρισμούς. Χωρίς τους λάθος ανθρώπους. Η γεύση που πήρα όμως ήταν αρκετή.  Όνειρα. Λίγες φορές η προσδοκία συναντά την πραγματικότητα. Συνήθως τα πράγματα δεν είναι όπως τα φανταζόμαστε. Μας ελκύουν οι προβολές μας. Η εικόνα που έχουμε πλάσει. Μια εικόνα φτιαγμένη με υλικά τα θέλω και τις ελπίδες μας. Συνήθως ξεφτίζει γρήγορα. Την αναγκάζει η ζωή. Κανένα όνειρο δεν έγινε πραγματικότητα χωρίς ισχυρό θέλω. Καμία προσδοκία δεν ικανοποιήθηκε εάν βασίζεται σε πλασματικές εικόνες και όχι στην πραγματική κατανόηση του προσδοκώμενου. Κυρίως τίποτα άξιο δεν κατακτάται άκοπα. Όμως δεν γίνεται και να κοπιάζεις για πάντα. Ότι άργησε δεν ήρθε ,μου είπε ένας φίλος. Πρέπει να δίνω περισσότερη σημασία στους φίλους μου. Ευτυχώς πέρασε η ώρα, ή νύχτα έφυγε και μαζί της έφυγαν και τα φαντάσματα. Κανένα τους δεν αντέχει το φως του ήλιου. Βρίσκουν βολή μόνο στην σκιά.

Καλημέρα.

Μέρα τέταρτη.

Με σεβασμό και εκτίμηση Λ.