Ημέρα 3η.

Αγαπητέ κύριε J.

Σήμερα κάποιος μου είπε ότι είμαι γενναίος. Αποκρίθηκα στην υπέροχη φιλοφρόνηση με χαμόγελο. Αναρωτήθηκα. Τι σημαίνει αλήθεια το να είσαι γενναίος; Είμαι ένας άνθρωπος που είχε πάντα την τύχη με το μέρος του. Σχεδόν όλα στην ζωή μου ήρθαν βολικά. Μου δόθηκαν τα πάντα σε αφθονία. Πράγματα που έβλεπα ότι οι γύρω μου αγωνιούν να τα αποκτήσουν τα είχα σε περίσσεμα. Τις περισσότερες αποφάσεις της πήρε η ίδια η ζωή για εμένα. Εγώ έπρεπε απλά να διαβώ τον δρόμο. Γενναίος; Όχι. Σκέφτηκα εσένα. Πάντα με το κεφάλι ψηλά. Πάντα οπλισμένο με πίστη. Μονίμως να ελπίζεις. Και βρήκα αυτό που αναζητούσα. Ελπίδα. Είναι σαν μια μικρή φλόγα. Φλόγα η οποία έχει απαχθεί με σκοπό την διατήρηση της, από την αρχική άλλοτε καλοθρεμμένη εστία τής. Ο φέροντας την ελπίδα την κρατά στην χούφτα του. Εκείνη σε αντάλλαγμα τον ζεσταίνει και συνεχίζει να του δείχνει τον δρόμο που επιθυμεί. Όμως , η αδηφάγα φύση της φωτιάς , απαιτεί καύσιμη ύλη για να συνεχίσει να υφίσταται. Στα χέρια του επιβιώνει. Σαν αντάλλαγμα καταναλώνει κομμάτια του. Συναισθήματα , σκέψεις , θέληση ,υπομονή. Θα το κάνει άλλοτε αργά και με κράτει, κι άλλες φορές έντονα και βίαια. Ανεξαρτήτως από την συμπεριφορά της ,τον πιο καθοριστικό ρόλο παίζει η ποσότητα και η ποιότητα της καύσιμης ύλης. Στο τέλος ίσως να φτάσει η ώρα που θα την επιστρέψει στην αρχική της εστία για να ανθίσει. Να γίνει ξανά ολόκληρη κι όχι απλά να του δείχνει ψήγματα της επιθυμίας του, αλλά να του φανερώνει την ολότητα της επιτρέποντας του να την αγγίξει. Να την γευτεί και να την βιώσει. Είτε θα σβήσει .Έχοντας όμως πρώτα καταναλώσει εντελώς ό,τι την τροφοδοτούσε τόσο καιρό. Αφήνοντας τον κενό. Με μια πληγή βαθειά ,όσο ήταν και η πίστη του. Πληγή τοξική που αναβλύζει κακοφορμισμένο αίμα η… τίποτα. Γιατί για να την κρατήσει  αναμμένη έφτασε να την ταΐζει τον ίδιο του τον εαυτό. Θέλει θάρρος , δύναμη και θέληση για να κρατήσεις ζωντανή την φλόγα. Η ελπίδα αξίζει μόνο σε όσους συνειδητά την επιλέγουν. Γενναίος ο άνθρωπος που γνωρίζοντας το κόστος επιλέγει να την φυλάξει  στην ψυχή του. Μέχρι τέλους. Όποιο κι αν είναι αυτό.

Μέρα τρίτη.

Με σεβασμό και εκτίμηση Λ.